امام علي (ع) فرمودند :
بهترين روش براي تبريك گفتن در تولد فرزند اين است ،
بگـــــــو: خـــــــداي بخشنده را شكر گزارم و نوزاد ِ بخشنده بر تو مبــــارك ،اميد كه بزرگ شود و از نيكوكاري اش بهره مند گردي .
(نهج البلاغه حكمت 354)
خواستن از خدا ،
هر گاه از خداي سبحان درخواستي داري ،ابتدا بر پيامبر اسلام (ص)درود بفرست ،سپس حاجت خود را بخواه ،زيرا خدا بزرگوارتر از آن است كه از دو حاجت درخواست شده ،يكي را برآورده و ديگري را باز دارد.
(نهج البلاغه حكمت 361)
سلام دوستان عزيز !
شايد مي تونستم ،مثل اكثر دوستان فقط در اين پست يك تبريك بنويسم و شايدم براي اينكه ثابت كنم خيلي از اين روز خرسندم يك شعر يا يك عكس رو بوجود بيارم .ولي تصميم گرفتم كمي از ارادت و گفتهاي ،كساني كه علي (ع) رو باور كردند بنويسم .شخصيتي كه شايد نتوني براش حتي يك جمله بگي ،فقط به خاطر اينكه او را در حد يك نام ميشناسي .
سيد رضي !
تقريبا همه دوستان با ايشان آشنا هستند ،كسي كه كتاب نهج البلاغه رو گردآوري كردند .ايشان مي فرمايند :
كتابي را تاليف كرده بودم ،دوستان، خيلي از اين كتاب تمجيد به عمل آوردند و براشون بسيار جالب و شگفت آور بود .تقاضاي داشتند از من .اينكه كتابي تاليف كنم كه سخنان امير مومنان در جميع فنون در آن گرد آوري بشه .(خطبه ها ،نامه ها ،مواعظ و ادب )
خوب مي دانستيم كه اين كتاب مي تواند ،شگفتي هاي بلاغت و نمونه هاي ارزندهي فصاحت و جواهر سخنان عرب و نكات درخشان از سخنان ديني و دنيوي را دارا باشد. كه در هيچ كتابي نوشته نشده و در هيچ نوشته اي تمام جوانب آن گردآوري نگرديده است ؛چرا كه امير مومنان علي (ع)منشاء فصاحت و منبع بلاغت و پديدآورنده آنست .
تمام خطباء به او اقتدا مي كنند و همه واعظان از او ياد ؛با اين اوصاف او هميشه پيشرو است و آنها دنباله رو .او مقدم است و همه موخر .زيرا كه سخن او كلامي است كه آثار علم الهي و بوي عطر سخن پيامبر (ص) را به همراه دارد.
تنها مي توان اينگونه گفت كه : امام علي (ع) تنها فردي است كه از ميان تمام گذشتگاني كه سخني از آنها به جا مانده ،به آخرين مرحله فصاحت و بلاغت رسيده و گفتار او اقيانوسي است بيكرانه ،كه سخن هيچ بليغي به پاي آن نخواهد رسيد.
محمد دشتي !
يكي از بزرگاني كه نهج البلاغه را ترجمه كردند با زباني شيوا و فارسي روان .ايشان مي فرمايند :
در جايي مطالعه كردم كه :
« جرج جرداق مسيحي (استاد ادبيات عرب در لبنان ) اعتراف كرده بودند كه : جاذبه هاي كلمات امام علي (ع) شوري در من ايجاد كرد كه 200 بار نهج البلاغه را مطالعه كردم »
چنان بر خود لرزيدم و متعجب و غرور اعتقادي من ضربه اي وارد شد كه تا مدتي حالت عادي نداشتم .بر خود نفرين كردم كه چرا يك مسيحي ،200 بار نهج البلاغه رو بخواند آنگاه من كه خود را يكي از شيعيان امام علي (ع) ميشمارم و ادعاي محبت به او را دارم ،به راستي چند بار نهج البلاغه را مطالعه كردم ؟
و اين باعث شد بيشتر بخوانم و در هر بار خواندن لذتي داشتم كه اگر ديگران را محروم مي كردم ، لذتم كامل نبود .
يكي مثل ما !
زماني بود كه از احساسات و افكار خود خجل بودم و گهگاهي از غير طبيعي بودن خود شرمسار مي شدم .چرا كه فكر مي كردم مشكلاتم زياد و براي رسيدگي به آنها زمان و توان كمي رو دارم .تا اينكه با نوشته هاي به قلب تاريخ فرو رفتم و راه و رسم عشقبازي را آموختم ،با علي بزرگ آشنا شدم ،انقدر به او علاقه پيدا كرده بودم كه از خودم دور شدم .انقدر به او عشق مي ورزيدم كه سر تا پا مي سوختم .
زماني رو يادم مي اومد كه فكر مي كردم زير كوه غم كوبيده شدم و در دريايي از درد و غم غرق مي شدم ،تحملم رو به پايان بود و ... .
اون نوشته ها منو با غم و دردي آشنا كرد كه وقتي به ان متصل شدم ،آنچنان كه به بي نهايت متصل شده باشم ،آرامــــش يافتم .غم و درد من كجا ،غم و درد علي بزرگ كجا ،فكر من كجا و فكر او كجا .
شهيد چمران هميشه مي گفتند :«درجه شخصيت انسانها به اندازه غم و درد انهاست ،مي دانم كه خداي بزرگ بر بندگان مخلص و دلباخته خود رحمت مي كند و دريايي از درد و كوهي از غم به آنها ارزاني مي دارد.»
قصدم از اين درد دل فقط اين بود كه بگم ،هيچ كس به اندازه علي ِ بزرگ ،درد نداشت ،هيچ كس به اندازه او توكل نداشت و هيچ كس ... .و اين كه هيچ كس به اندازه تاريخ از علي سود نبرد .
* * * * *
نمي دونم چيزهاي كه مي خواستم بگم رو متوجه شديد يا نه ؟بزرگي امام علي رو كه سيد رضي بهتون گفت و اينكه محمد دشتي ، بهترين شناخت براي شخصيت امام علي (ع) اينه كه گفته هاشون رو بخوني ،گفته هاي خودشون كه مطمئن باش هيچ گفته اي اين لذت رو بهت هديه نميده . وديگه اينكه تاريخ ،بيشترين سود رو از علي برد ما هم از تاريخ بهترين سود رو ببريم .
حرف آخـــــــر :
ولادت برترين خلق ،حضرت علي (ع) رو تبريك مي گم . به همه پدران عزيز بخصوص پدر بزرگوار خودم ، هم اين روز رو تبريك ميگم .
ماهي و آب
بدريائي ،شناور، ماهيي بود
كه فكرش راچو من كوتاهيي بود
نه از صياد تشويشي كشيده
نه رنجي از شكنج دام ديده
نه جان از تشنگي در اضطرابش
نه دل سوزان زداغ آفتابش
در انديشه روزي گشت بيتاب
كه مي گويند مردم :آب ،كـــــــــو آب ؟
كدامست آخر آن اكسير جان بخش
كه باشد مرغ و ماهي را روان بخش؟
گر آن گوهر متاع اين جهان است
چرا يارب ز چشم من نهان است ؟
چه آبش در نظر شام و سحر ،نه
در آب آسوده ،از آبش خبر ،نه
مگر از شكر نعمت گشت غافل
كه موج افكندش از دريا به ساحل
بر او تابيد خورشيد جهان تاب
فكند آبش بجانش دوري آب
زبان از تشنگي بر لب فتادش
بخاك افتاد و آب آمد بيـــــادش
به امیددیدار
سبز باشید و شاداب
إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ
دوباره گفتن از فاطمه ما را دچار قصور می کند .
روز زن و روز مادر را تبریک می گم .
